The Three Sisters took the stage of Tehran City Theater's NO HALL in late September and it will soon end its performance. The NEWSHA Troupe had previously staged the play in Chekhov Week celebrations in Tehran. The current interview was conducted prior to the recent staging of the play.
Anton Chekhov's Drama
Why The Three Sisters?
Rahimi: It goes back to what our troupe originally set out as its objective. As a director I believe that a theater person is not an alchemist, that the original text has to be rich; as such I am looking at 100 superior plays with a strong leitmotif. These are plays that inspired the "modern play."
***
Newsha first formed as BUDAN Troupe. It set out to perform classic plays of the world, keeping true to the text. They started with The Ring of General Macias and The Three Sisters is their 15th performance.
Additions and Deletions
From the troupe's previous works it seems that you introduce new elements into classic plays. What did you do here?
Rahimi: For one thing, we tried to use the entire stage area of the No Hall. We eliminated the physical presence of one of the pivotal characters (SOLYONY) as well as the final scene where this character kills TUZENBACH. With the elimination of this physical presence, we replaced it with a voice. Our motifs, then, take on an audio characteristic, a transformation akin to BODY Art and DANCE Art. What we call Dance is an attempt by the performers to understand their surroundings when they find themselves in a particular geography. Mimodrama, which has come of age in the past 30 years, is one the important tools of the art of performance and one that we have used here as a narrative technique. The difference between a narrator in a work of fiction and that of theater is that in fiction two or three narrators can coexist (hidden narrator, third person narrator, which can sometimes turn into a first person), but in theater all the elements have a narrative function. Even the leitmotif in this play has assumed a narrative role.
***
Voices: Baron Tuzenbach, Madam Ranuski, Nina, Libeldov, Varia, Charlotta, Uncle Vania, Natasha, Lieutenant Solyony, Bubic.
***
In a way, then, you are doing a visual narration rather than a play based on text?
Rahimi: It is important to get to the essence of each image, to the point that images won't be burdened by words. They are liberated to go their own way. Once all the visual elements speak to the audience, we have reached Performance Art. One the other hand, for The Three Sisters, we realized that the audience is coming to see a play, so we cannot call it Performance Art per se.
***
Characters: Chebutykin, Olga, Vershinin, Irina, Andrey Prozorov, Masha, Lieutenant Solyony.
Peripherals
Recently in the City Theater we have witnessed activities taking place outside performance halls, for example, we have seen performances in the coffee shop or we have seen photograph exhibitions in the waiting spaces of the complex. Have you also considered setting up such side shows for your work?
Rahimi: No, we don't have side shows, but everything happens within the play – voice, sculpture, photograph exhibit. All these peripheral elements came up in the group and I only worked the details. We should see these side shows as part of the totality of the play. I personally don't believe in ornaments on stage because everything should be part of the body of the play.
***
Peripherals: Sculptures, photography, and stage set up.
Top
تئاترگر کیمیاگر نیست
رضا یزدانی
مهرماه ۱۳۸۴
نمایش سه خواهر از پنجم مهرماه آغاز شده و ۲۱ اجرا خواهد داشت. این نمایش از ساعت ۱۹:۳۰ در تالار نو اجرا میشود. *گروه نیوشا* پیشترنیز سه خواهر را در هفته {آنتوان چخوف}، نویسنده اثر، اجرا کرد. مصاحبه پیشِرو قبل از اجرای اخیر انجام شده است.
سه خواهر اثر آنتوان چخوف
چرا سه خواهر؟
رحیمی: سه خواهر را در هفته چخوف اجرا کرده بودیماما در تالار نو با تغییرات بسیاری دوباره آن را روی صحنه میبریم. دلیل اجرای سه خواهر چخوف به زمینه کاری گروه بر میگردد. من به عنوانیک کارگردان معتقدمتئاترگر کیمیاگر نیست و اصلاً معتقد نیستم که به عنوان یک تئاتری میتوانم از یک متن ضغیف اجرای بسیار خوبی ارائه دهم. نگاه من بر روی صد متن برتر دنیا ست که با بنمایه قوی، تمامی نمایشنامههای مدرن نیز به نوعی از آنها تآثیر گرفتهاند.
***
گروه نیوشا از سال ۷۳ با عنوان *گروه بودن* در مؤسسه آموزشهای هنری سمندریان آغاز به کار کرد. گروه تصمیم داشت درامهای خوب دنیا را کار کند، به نوعی که امانتدار متن هم باشد. شروع کار گروه نیوشا با متن انگشتری ژنرال ماسیاس صورت گرفت و سه خواهرپانزدهمین کار آنهاست.
حذفها و اضافات
نمایشهای پیشین شما نشان از تلاش در نوآوری در اجرای متون قدیمی به روشنی دیده میشود، چه تغییراتی در اجرای این نمایش دادهاید؟
رحیمی: ما اجرای سه خواهر را در تالار نو به روی صحنه میبریم و سعی کردهایم تا از فضای کل سالن استفاده کنیم. نقش *سولیونی* را که در متن اصلی از مهرههای کلیدی است و فاجعه آخر را با کشتن *توزنباخ* میآفریند حذف کردهایم. وقتی حضور فیزیکی شخصیتی را از صحنه کم کردیم، صدایی جایگزین آن شد. موتیفهایی مانند بادی آرت یا دنس آرت که ما در نمایش ایجاد میکنیم حکم کلام را میگیرند. در اینجا رقص به مثابه عالی کلمه به اجرا درآمده یعنی جرکاتی که انسان تحت تآثیر جغرافیا و فرهنگ بومیاشبرای شناخت بیشتر از پیرامونش انجام میدهد. میمودرامنیز که در ۳۰ سال اخیر تکامل پیدا کرده و از ادات مهم پرفورمنس آرت است به یاری ما آمده تا یکی از راویان این اثر باشد. راوی در تئاتر با رمان تفاوت دارد. در رمان ما با دو یا سه راوی مواجه میشویم، راوی پنهان، راوی شخص سوم که گهگداری به راحتی به راوی شخص اول تبدیل میشود؛ ولی در تئاتر تمامی عناصر به راوی بدل میشوند . موتیفها نیز در این نمایش نقش راوی را به خود گرفتهاند.
***
صداپیشگان: نصرالله مدقالچی (بارون تزنباخ)، شهین جزایری (مادام رانوسکی)، مینو جبارزاده (نینا)، فریدون محرابی (لیبدوف)، نازنین گودرزیان (واریا)، آرزو روشناس (شارلوتا)، محمودرضا رحیمی (داییوانیا)، بهنام تشکر (یپیخودوف)، وارش درویش (ناتاشا)، سروش کریمی (سروان سولیونی) و سپنتا رحیمی (بوبیک).
***
به عبارت دیگر شما سعی در خلق یک هنر تصویری دارید تا اجرای نمایشی مبتنی بر یک متن.
رحیمی: رسیدن به ذات تصویر بسیار مهم است تا آنجا که تصاویر بارکش کلمات نباشند بلکه مسیر خودشان را طی کنند و کلمات هم مسیر خودشان را. با جمع تمامی این مسايل و در صورت اتفاق افتادن همه آنها به پرفورمنس آرت میرسیم. ولی بر اجرای سه خواهراسم خاصی را نمیتوان گذاشت چون در نهایت تماشاچی برای دیدن یک تئاتر میآید نه چیزی بیشتر. اگر تمامی این نمایشگاههای ما عالی برگزار شود ولی اجرا خوب نباشد، به نتیجهای که میخواهیم نمیرسیم چون با اطمینان تمام میگویم که عنصر اصلی تئاتر بازیگر است و اشتباه بازیگر بر روی صحنه تمامی ایده را قربانی میکند.
***
بازیگران: مصطفی طاری (چبوتکین)، الهه گلپری (الگا)، بهنام تشکر (ورشینین)، ندا مقصودی (ایرنا)، رضا آحادی (آندره)، آذر خوارزمی (ماشا) و سروش کریمی (سروان سولیونی).
بخش جنبی
به تازگی در تئاتر شهر شاهد برپایی بخشهای جنبی درسالن انتظار نمایشها هستیم. آیا شما نیز چنین نمایشگاههایی را درکنار کارتان دارید؟
رحیمی: نه بخش جنبی نداریم چون قرار است همه چیز در دل هم اتفاق افتد. صدا، مجسمه، نمایشگاه عکس که به نوعی در خدمت کل نمایش هستند. تمامی این عناصر توسط گروه اتود شده و در انتها ترکیب بندی و رتوش آنها بر عهده من بوده است. هر عنصری را که در کار وارد کردهایم باید در شبکه کلی ، نمایش را جلو ببرد و دقیقا هر کدام از اینها باید قسمتی از عمل نمایش را بر عهده داشته باشد تا تماشاگر با دیدن تمامیشان به کنش کلی نمایش برسد. البته من معتقد به زیور آلات در تئاتر نیستم و همه چیز باید در راستای متن صورت بگیرد.
***
طراحی و اجرای مجسمهها: رامین اعتمادی
نمایشگاه عکس: مهران گلمحمدی
نمایشگاه میزانسن: مریم مجیدی و سعید فتحیروشن
بالای صفحه
