It has been an ancient tradition of Iranians to put seven things whose names begin with N at the table they set for Noruz celebrations. Unfortunately, this auspicious tradition changed for mysterious reasons and today the table is set with seven things starting with an "s" or Haft Seen [1]. Therefore, it is our duty to revive the ancient tradition with a new government in play.
The First N
NAAN (bread) is considered a sign of life, abundance and productivity. Some put whole breads on their table, some cut a slice and put it on a plate among other things, and yet others bring both the bread and its oven to their table.
The Second N
NOOR or Naar, meaning fire, which I am going to elaborate on a little later.
The Third N
NAMAK (salt), so that we are grateful and salty, keeping funny and smiling. Some pour the salt in a saucer, some pour it in two saucers, some in three, others in four, and some even in five or more saucers, while others bring the Salt Lake [2] to the table, the latter being the most popular fashion.
The Forth N
NAKH (thread), so that we are all interconnected to each other, keep our unity, and stay strongly put. Some use a thread of twenty centimeters or so, some a thread of twenty and a half centimeters, and others use reels of thread.
The Fifth N
NEY (reed/flute). Iranians are generally bon vivant. They go to extremes to live happy and joyous lives. Therefore, it is necessary to introduce things into their lives to check excessive joy, lest it ruins their lives. This sorrowful musical instrument on the New Year table is a reminder that there is also sadness and pain in this world. Once they experience sorrow, people will appreciate their joyous moments. But how to provide this reed and bring it to the Noruz table is a question to be asked of Arabs. They can tell us where they have thrown it so that we can go find it and bring it forth to the table.[3]
The Sixth N
NAFT (oil) is present at tables in each and every one of our homes since last year [4]. Oil should be on the Noruz table so that we continuously look at it and know why we are alive, recognize that we should watch its market price closely, and to remind ourselves that we should increase our export of goods other than oil. The aforementioned Naar is lit with this oil, which we can pour in an oil lamp and put over the table. Due to an increase in the price of oil in recent years, some have bought it in bulk, and on their Noruz spread they put a barrel of oil. Richer families buy barrels of Brent oil from the North Sea, while others bring to the table a well of oil, but this latter choice can be a little problematic because one may not find the proper well close by.
The Final N
NARENGI (tangerine): There is no real reason for this item on the New Year spread. It is just a random choice, and can even be replaced by an orange.
Footnote
[1] Haft Seen or the Seven Ss is the traditional table that Iranians set for the arrival of their new year, which includes seven things beginning with the alphabet S, each having a specific symbolic meaning
[2] Namak Lake or Salt Lake is a lake in the desert area of central Iran, 100 kilometers from Tehran
[3] Referring to a Persian idiom, "where Arabs have thrown the flute" meaning a faraway unknown land
[4] Referring to the election promise of Iranian president, Mahmoud Ahmadinejad, to bring the oil money to every Iranian table.
Top
هفت نون
میلاد هوشمندزاده
از دیر باز سنت ایرانیان بر آن بوده است که بر سر سفره نوروزی خود هفت چیزی را که اسمشان با حرف «نون» شروع میشود قرار دهند، که نمیدانیم چطور این سنت حسنه یواشکی به به سنت *هفت سین* تغییر پیدا کرد. لذا بر ماست که سنت دیرین را زنده کنیم که این مهم در دولت جدید از سال گذشته آغاز شد.
نون اول
همان *نون* (نان) است که نشانه برکت و باروری و نونوایی و خمیرگیر است. بعضی آن را به صورت یک تکه نان کامل سر سفره میگذارند، بعضی تکهای از نان را بریده و توی یک ظرف قرار میدهند، بعضی هم آن را با تنورش سر سفره میگذارند.
نون دوم
*نور* (نار) است، که یعنی «آتش»، و بعد عرض میکنم چرا باید سر سفره باشد.
نون سوم
*نمک* است، که قدر بدانیم و هی بامزه باشم و خندهرو. بعضی یک نعلبکی نمک سر سفره میگذارند، بعضی آن را توی دوتا نعلبکی میگذارند، بعضی آن را توی سهتا نعلبکی میگذارند، و بعضی آن را توی چهار نعلبکی میگذارند، و بعضی آن را توی پنج نعلبکی میگذارند و یا حتی بیشتر، اما بعضی ها هم آن را با دریاچه نمک سر سفره میگذارند که این آخری متداولتر است.
نون چهارم
*نخ* است، که همه به هم وصل باشیم و اتحاد را حفظ کنیم و همچی قرص و محکم بمانیم. بعضیها یک تکه نخ بیستسانتی میگذارند، بعضیها یک تکه نخ بیستسانت و نیمی، بعضیها هم قرقره میگذارند.
نون پنجم
*نی* است. از آنجایی که ایرانیان خیلی خوشگذراناند و بسیار خوشنود و شاد هستند، و برای این که تنوعی ایجاد شود و خوشی به زیر دل و شکمشان سرایت نکند لازم دیده شده که از این ساز اندوهناک استفاده شود تا بعد از اندوهگین شدن قدر لحظات خوشیها را بدانند. اما این که چطور نی را تهیه کنیم و سر سفره بیاوریم باید از عرب پرسیده شود، که آن را کجا انداخته برویم از همانجا بیاریمش بگذاریم سر سفره.
نون ششم
*نفت* است، که از سال گذشته سر سفره همه ما عطر افشانی میکند و باید سر سفره باشد تا ما هی به آن نگاه کنیم و بفهمیم چرا زندهایم و مدام قیمت نفت را پیگیری كنیم، بدانیم که باید صادرات غیر نفتیمان را افزایش بدهیم. و آن نار یا نور را هم با همین روشن میکنند. میتوان آن را پخت توی چراغ نفتی و سر سفره گذاشت. بعضیها هم به دلیل بالا رفتن قیمت نفت آن را به صورت فله خریداری کردهاند یک بشکه نفت سر سفرهشان میگذارند. اما خانوادههای توانمندتر یک بشکه نفت *برنت* دریای شمال میگذارند سر سفره. بعضیها هم آن را با تانکر سر سفره میگذارند و بعضیها هم آن را با چاه میگذارند سر سفره که البته این مورد انجامش کمی پُر دردسر است چرا که احتمال دارد در آن حوالی چاه نفت مناسب پیدا نشود.
نون هفتم
*نارنگی* است. حضورش دلیل خاصی ندارد. كاملاً یک نون همینجوری است. حتی میشود به جای آن از پرتقال تامسون هم استفاده کرد.
بالای صفحه
