تهراناونیو تا آیندهای نا معلوم فعالیت خود را معلق خواهد گذاشت. در این دوران آوارگی عقیدتی و سرگشتگی اخلاقی، به بازاندیشی و بازسازی مراد خود محتاجیم.
از بسته شدن نطفه تهراناونیو در سال ۱۳۷۹ تا کنون، نویسندگان و یاریدهندگان این سکو با اشتیاق میوه کار خود را به خوانندگان و مراجعهکنندگان هدیه کرده و از این کار بهره بسیار بردهاند.
ما نه یک بنگاه خیرهایم و نه یک مؤسسه غیرانتفاعی. سعی داشتهایم که بر امواج مالی و سیاسی دوران سوار باشیم، اما نیز شکننده و آسیبپذیریم.
در سالهای اخیر شاهد تنگی در حوزه فعالیت خود بودهایم -- از نرمی نسبی تا خشکی نسبی.
باور داریم که هر جامعهای محتاج نیروی آنانی است که استعدادهایشان را در اختیار همگان قرار میدهند. این خدمت بیچشمداشت نوعی یادآوری است -- اگر در این جهان سودی وجود داشته باشد، باید با گشادگی و افتادگی آن را با همه موجودات این کره خاکی همبهره شد.
سود شخصی نیست.
تهراناونیو در سال جدید با لباس نو از خاکسترش بر خواهد خاست. تا آن زمان، مراجعهکنندگان میتوانند از نوشتهها و محتویات گذشته استفاده نمایند. نامهها نیز مثل گذشته و با اشتیاق پاسخ داده خواهند شد.